Ερώτηση 1450
13.03.19
Ελληνική εταιρία αγοράζει εμπορεύματα από Γερμανία με σκοπό να τα μεταπωλήσει σε διαχειρίστριες εταιρίες πλοίων συνήθως Ελληνικές εταιρίες (διαχειρίστριες)
Αρκετά συχνά τα εμπορεύματα δεν έρχονται μέσα στην Ελλάδα αλλά παραδίδονται απ’ ευθείας σε άλλα κράτη μέλη και παραλαμβάνονται εκεί (για λογαριασμό της διαχειρίστριας) από αποθήκες με σκοπό αργότερα να φορτωθούν σε πλοία.
Σε παλαιότερο ερώτημά μου (No 880 στις15/02/2017 υποερώτημα Νο 3) είχαμε συμπεράνει ότι το πλέον τυπικό στην περίπτωση αυτή είναι να αποκτήσουμε εμείς ΑΦΜ στο κράτος μέλος αυτό που γίνεται η παράδοση και έπειτα να πραγματοποιούμε την πώληση σύμφωνα με το εκεί καθεστώς (χρέωση ΦΠΑ ή απαλλαγή λόγω εξαγωγής σε πλοίο) ειδάλλως δεν θεωρείται ενδοκοινοτική
Επειδή δεν υπάρχει η δυνατότητα να αποκτήσουμε φορολογικό εκπρόσωπο σε όλα αυτά τα κράτη μέλη δεν τα χειριζόμασταν ως ενδοκοινοτική.
Σε μία ερμηνεία όμως του άρθρου 15 από ένα άρθρο διαβάζω το παρακάτω :
"Κατά παρέκκλιση από τον ανωτέρω κανόνα, η ενδοκοινοτική απόκτηση θεωρείται ότι πραγματοποιείται στην Ελλάδα, ακόμη και στην περίπτωση που δε διαπιστώνεται άφιξη των αγαθών εντός του εσωτερικού της χώρας, εφόσον ο αποκτών διαθέτει ΑΦΜ-ΦΠΑ στην Ελλάδα και δεν αποδεικνύει ότι τα αγαθά αυτά φορολογήθηκαν σε άλλο κράτος - μέλος, όπου πράγματι έγινε η άφιξή τους.
Η ρύθμιση αυτή έχει σκοπό να διασφαλίσει το σύστημα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και να υποχρεώσει τους συναλλασσόμενους να χρησιμοποιούν το σωστό αριθμό φορολογικού τους μητρώου, όταν διενεργούν αποκτήσεις αγαθών από άλλο κράτος - μέλος."
Οπότε το τελικό μου ερώτημα είναι ότι εφόσον δεν υπάρχει αντιπρόσωπος που παραλαμβάνει σε αυτές τις χώρες , δεν είναι η πιο σωστή ενέργεια να τις περιλαμβάνω στις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις μου εδώ στην Ελλάδα τις αγορές μου από Γερμανία?
Είμαι διασφαλισμένος φορολογικά στην περίπτωση αυτή?