Ερώτημα: Φυσικό πρόσωπο δωρίζει σε ΝΠΔΔ μεγάλης αξίας ακίνητο. Το ΝΠΔΔ συμφωνεί την καταβολή στον δωρητή ετήσιας προσόδου (μέρος των μισθωμάτων του ακινήτου) για τη διατήρηση του βιοτικού του επιπέδου και ως το θάνατό του. Ποια είναι η φορολογική αντιμετώπιση του παραπάνω γεγονότος.
Απάντηση: Ως απάντηση στο ερώτημα παραθέτουμε απόσπασμα της Γνωμ ΝΣΚ 349/1996: «Περαιτέρω από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 17 παρ. 1, 18 παρ. 3 και 20 του ν.δ. 3323/55, (ήδη άρθρα 20 επ.κ.ν. 2238/94) , που παρατέθηκαν στην αρχή, ως και των άνω διατάξεων του ν.δ. 118/73 προκύπτει ότι επί δωρεάς ισοβίου ή και ορισμένης χρονικής διαρκείας προσόδου, καταβλητέας περιοδικώς εκ των μισθωμάτων ορισμένου ακινήτου, ο δωρεοδόχος, κύριος του ακινήτου και μόνον αυτός, υπόκειται δια την ειρημένη πρόσοδο σε φόρο εισοδήματος και δεν δικαιούται να εκπέσει εκ του εκ του ακινήτου αυτού αποκτωμένου ακαθαρίστου εισοδήματος τα υπ΄ αυτού καταβαλλόμενα εκάστοτε εις τον δικαιούχο της προσόδου ποσά, διότι αυτά δεν αποτελούν δαπάνη του εκ του ακινήτου εισοδήματος του δωρεοδόχου, εκπεστέα κατά τις άνω διατάξεις.
Εξ΄ άλλου η ίδια πρόσοδος δεν αποτελεί αντίστοιχο εισόδημα του ωφελούμενου εκ της δωρεάς υπό τρόπον, ο οποίο και δεν υπόκειται για την πρόσοδο αυτή σε φόρο εισοδήματος, αλλά μόνον σε φόρο δωρεάς υπολογιστέον επί της κατά τον χρόνο της καταρτίσεως της συμβάσεως δωρεάς, αξίας της αντιστοίχου προσόδου, (παρβ.σκέψεις στην ΣτΕ 1234/83, 7/λούς συνθέσεως).
Οθεν στο υποβληθέν ερώτημα και κατά την ομόφωνη γνώμη του Τμήματος προσήκει η απάντηση ότι οι εις το ερώτημα διαλαμβανόμενες και καταβαλλόμενες περιοδικές παροχές υπό του δωρεοδόχου Πανεπιστημίου Αθηνών στους ωφελούμενους εκ των δωρεών υπό τρόπον, τρίτους, δεν αποτελούν εισόδημα για τους τελευταίους οι οποίοι και θα υπαχθούν προς τούτο σε φόρο δωρεάς υπολογιστέον ως ανωτέρω αναλυτικών εκτίθεται.»
